บทที่ 114 วันเคลื่อนศพ ปรากฏทารกโลหิต!

“เรื่องนี้คุณไม่เข้าใจหรอก ในอดีตเวลาผู้ควบคุมศพยังหาโรงเตี๊ยมพักศพไม่ได้ ส่วนใหญ่ก็นอนกลิ้งบนพื้น เอาเสื่อกกห่อตัวนอนกันทั้งนั้น! ฟ้าเป็นมุ้งดินเป็นเตียง ที่ผมทำแบบนี้ก็เพื่อเตือนสติตัวเองตลอดเวลา ไม่ให้ลืมความยากลำบากในยุคนั้น!”

เย่เกินโม้หน้าตาย หลีซีที่มุดอยู่ในผ้าห่มตัวสั่นน้อยๆ เหมือนกำลังกลั้นขำ

“ที่แท้ก็เป็นแบบนี้นี่เองเหรอคะ? คุณเย่ คุณเป็นยอดคนสมถะจริงๆ!”