บทที่ 148 หลุมศพใต้เมืองจิง

“ฮ่าๆ คิดไม่ถึงเลยว่าเจ้าหนุ่มจะรู้จักตระกูลเฉินเสื้อกระสอบด้วย!”

เฉินเสวียนจือลูบผมขาวโพลนของตัวเอง พลางถอนหายใจออกมาด้วยความสะท้อนใจ

“วิชาอาคมในใต้หล้าเสื่อมถอย คิดดูแล้วตระกูลเฉินเสื้อกระสอบของฉันก็เร้นกายเข้าสู่โลกฆราวาสมานานจนแทบไม่เหลือวิถีเต๋าแล้ว ทุกวันนี้ยังมีคนรู้จักอยู่ ก็นับว่าน่าชื่นใจจริงๆ นั่นแหละ!”