ตอนที่ 155

บทที่ 155 คนผูกต้องเป็นคนแก้ (ตอนต้น)

อยากกินตี๋น้อย · 6,991 ตัวอักษร

"เรื่องยุ่งเหยิง? มันจะยุ่งได้สักแค่ไหนเชียว?"

เย่เกินชะงักฝีเท้า หันไปมองเฉินเล่อด้วยความประหลาดใจ

ไม่ใช่ว่าเขาหลงตัวเองนะ แต่ถ้าว่ากันตามตรง ตอนนี้เขาก็ถือเป็นยอดฝีมือคนหนึ่งแล้ว เรื่องยากแค่ไหน ในสายตาเขาก็คงไม่ใช่เรื่องคอขาดบาดตายอะไรมั้ง?

ปลดล็อกตอนนี้1.5

ซื้อครั้งเดียว อ่านซ้ำได้ตลอด · หรือซื้อทั้งเรื่องอ่านได้ทุกตอน

ตอนนี้รู้สึกยังไง?

เข้าสู่ระบบ เพื่อแสดงความคิดเห็น

กำลังโหลดความคิดเห็น