บทที่ 181 ไม่ได้ตั้งใจปลูก หลิวกลับผลิกิ่งบังเงา

ลานกว้างถนนซานเซิง

เซี่ยหงอีเตะพวกซากศพที่อุดปากรอยแยกของแผ่นดินกระเด็นไปรุ่นแล้วรุ่นเล่า จนในที่สุดก็แบกศพของพี่เซินมาถึงริมขอบรอยแยกได้สำเร็จ

ไอศพอันเข้มข้นพวยพุ่งขึ้นมาจากรอยแตกใต้ดิน เพียงแค่สัมผัสโดน เสื้อผ้าก็เปียกชุ่มไปด้วยคราบเหนียวเหนอะหนะ