บทที่ 231 ความแตกแยกภายในแดนมาร

“เชี่ยเอ๊ย! ไอ้ตัวซวย! แกก็มาแช่งให้ฉันตายด้วยอีกคนเรอะ?!”

เมื่อจ้องโฆษณา “บริการควบคุมศพตระกูลเย่” ที่เด้งขึ้นมาบนจอมือถือไม่หยุด สีหน้าของไล่เอ้อร์โก่วก็พะอืดพะอมเหมือนเพิ่งกินอาจมเข้าไป

“ไม่ได้การ! ไม่ได้การแล้ว! ฉันต้องไปหาพระมหาเศรษฐีนั่น!”