บทที่ 239 วิกฤตการณ์ระลอกใหม่

"เลิกงานแล้ว เลิกงานแล้ว! ถ้าเมืองจิงสงบสุขแบบนี้ นิติเวชอย่างฉันก็สบายเลยสิ!"

หนิงเถียนเผยรอยยิ้มสดใสเปล่งประกาย ก้าวเท้ากระโดดดุ๊กดิ๊กอย่างร่าเริงมาถึงหน้าประตูใหญ่ของสถานีตำรวจ

เติ้งเทียนหมิงมองเธอ เธอก็มองเติ้งเทียนหมิง ขณะที่ทั้งสองเดินสวนทางกัน