บทที่ 258 มาช้ายังดีกว่าไม่มา

แสงดวงดาวยังคงส่องประกายระยิบระยับ ราวกับจะฉีกกระชากความมืดมิดทั้งปวงให้ขาดสะบั้น

“ซู่… ซู่…”

กลุ่มควันดำทะมึนก้อนใหญ่ลอยฟุ้งขึ้นภายในห้องแคบๆ ก่อนจะดับสลายไป