บทที่ 260 เส้นทางสู่ความปราชัยของช่างตัดผม (ตอนจบ)

"บัดซบ! ไอ้เด็กเวรนี่! ดันจับตำแหน่งจากเสียงลมได้เรอะ!"

ซุนเนี่ยนหน้าถอดสี ร่างที่ลอยเคว้งอยู่กลางอากาศสูงราวสามสี่เมตรพลันร่วงดิ่งลงสู่พื้นเร็วขึ้น

เส้นผมของเขายังคงงอกยาวอย่างบ้าคลั่ง พุ่งเข้าคว้าจับไปทั่วท่ามกลางความมืดมิด