บทที่ 290 ไม่วิ่งหาเคราะห์ เคราะห์ก็แล่นมาหาเอง

"โครมคราม!"

เสียงทึบหนักดังกึกก้องขึ้นมา

กลุ่มผู้นำที่เมื่อครู่ยังยืนเบียดกันอยู่ในหลุมดินพลางฉีกยิ้มให้กล้อง พลันเซถลาเสียหลัก เสียงอิฐหินร่วงกระแทกพื้นดังตึงตังอยู่ใต้ฝ่าเท้า ก่อนที่ผืนดินและทรายรอบหลุมจะทรุดฮวบลงในพริบตา!