บทที่ 306 พลังของฮั่นป๋า

“หืม? นึกไม่ถึงเลยนะเนี่ยว่าแกจะจำฉันได้ด้วย?”

ชายถือแส้มองเย่เกินด้วยสายตาล้อเลียน พลางค่อยๆ ลอกหน้ากากหนังมนุษย์ออกจากหน้า

ใต้แผ่นหนังผืนนั้น ปรากฏให้เห็นใบหน้าแก่กะโหลกกะลาเปื้อนยิ้มของเย่กุยอย่างชัดเจน