บทที่ 319 ร้อยภูตพรายท่องราตรี (บน)

“ฟู่… ฟู่… ฟู่…”

จู่ๆ โดยไม่มีปี่มีขลุ่ย

สายลมหนาวเหน็บก็พัดกวาดขึ้นมาตามทางเดินบนเขา เยียบเย็นจนขนลุกซู่ไปทั้งตัว