บทที่ 322 ไร้หวาดกลัว ไร้กังขา

บนทางเดินช่วงกลางภูเขา

กวนอวิ๋นเทียนหลับตาอยู่นาน

จนกระทั่งไม่ได้ยินเสียงใดๆ และไม่รู้สึกถึงไอเย็นแม้แต่น้อย เขาจึงค่อยๆ ลืมตาขึ้น