บทที่ 393 ในที่สุดก็ได้พบกัน

“ไล่ตามเก๋งคันนั้นเหรอ?”

กวนอวิ๋นเทียนยังไม่ทันได้คิดอะไรต่อ เย่เกินก็ขยับแข้งขยับมือสตาร์ตรถตู้อย่างคล่องแคล่วว่องไวไปแล้ว

“ใช่! ตามมันไป! สบโอกาสเหมาะๆ เมื่อไหร่ก็เชือดมันทิ้งซะ!”