บทที่ 422 ประมือ

“ตาเฒ่าเฝิง! หมายความว่ายังไงวะ!”

“แกคิดจะทรยศแดนมารเรอะ?”

ร่างที่กำยำล่ำสันราวกับภูเขาลูกย่อมๆ ปรี่เข้ามายืนค้ำหัวอยู่ตรงหน้าเฝิงปู้เหวย แต่เฝิงปู้เหวยกลับไม่สะทกสะท้านแม้แต่น้อย ลูกวอลนัตในมือยังคงหมุนกลิ้งไปมา