บทที่ 462 เพลิงผลาญโพธิ

“แกร๊ก แกร๊ก แกร๊ก~”

เศษแผ่นเหล็กของรถบ้านร่วงกราวลงมาตรงหน้าเย่เกิน มุมปากของเขาเริ่มกระตุกขึ้นมาทันที

“ไอ้หนู ฉันเตือนให้แกรู้จักที่ต่ำที่สูงไว้จะดีกว่า!”