บทที่ 472 เผชิญหน้าอินซือ

“ไอ้ตัวโต แกคงไม่ได้มีดีแค่หุ่นหรอกนะ?”

เย่เกินมองอิ๋งโกวอย่างยียวนกวนประสาท ยิ่งทำให้สีหน้าของอิ๋งโกวเดือดดาลทวีคูณ

“หนอย! ไอ้เด็กเมื่อวานซืนไม่สิ้นกลิ่นน้ำนม!”