บทที่ 212 แลกเปลี่ยนอย่างเท่าเทียมก็จบเรื่องแล้ว!

“ก็แหงสิ หลอกนายแล้วฉันได้ประโยชน์อะไรล่ะ”

หลินเฉวียนพูดสวนกลับอย่างไม่สบอารมณ์ ก่อนจะมองอีกฝ่ายแล้วเอ่ยต่อ “แต่ว่านะ นายจะพูดคุยกับเจียวราชันวารีนั่นรู้เรื่องได้ยังไง ก็ขึ้นอยู่กับฝีมือนายเองแล้วละ”

“เผลอๆ ถ้ามันลังเลขึ้นมาสักแวบ นายอาจจะโดนฝูงสัตว์ร้ายธาตุน้ำพวกนั้นรุมทึ้งเอาได้นะ”