บทที่ 331 หนึ่งในสามวิหคศักดิ์สิทธิ์ แรงกดดันอันน่าสะพรึงของธันเดอร์

เสียงกู่ร้องของสัตว์ร้ายดังกึกก้องสะท้านฟ้า ประสานไปกับเสียงเปรี๊ยะปร๊ะของสายฟ้าที่คำรามก้อง แสงอัสนีบาตอันน่าสะพรึงกลัวฉีกกระชากม่านเมฆออกจากกัน

มันสะท้อนวาบไปทั่วทั้งราตรีกาล ส่องสว่างจนสว่างจ้าดั่งกลางวัน

สัตว์ร้ายตัวหนึ่งอาบไปด้วยประกายสายฟ้าเจิดจรัส ขนทั่วร่างเป็นสีทองอร่าม แววตาคมกริบ ปรากฏกายขึ้นกลางเวหา