บทที่ 415 เหมาแพรี่ด็อกให้ผมเถอะ!

“หา? ยกให้คุณเหรอ?” ใบหน้าของลุงฉายแววลังเล

ไม่ใช่เพราะไม่ไว้ใจหลินเฉวียน แต่จู่ๆ ก็รู้สึกว่า ถ้าไม่มีเจ้าแพรรีด็อกตัวนี้แล้ว ชีวิตคงเหงาหงอยพิลึก

ถึงเจ้าแพรรีด็อกตัวนี้จะซนไปบ้าง แถมยังชอบแอบขโมยกิน แต่ก็ไม่ได้ทำเรื่องเลวร้ายอะไรอย่างอื่นเลย