บทที่ 465 แก้ไข

ค่ำคืนมืดมิดอันเงียบสงัด รถไฟสายตะวันออกลึกลับขบวนหนึ่งกำลังแล่นไปตามรางรถไฟที่ทอดยาวไร้จุดสิ้นสุด มุ่งหน้าสู่ปลายทางที่ไม่มีใครล่วงรู้

ภายในตู้โดยสารหมายเลขเจ็ด มีผู้โดยสารนั่งอยู่สิบเอ็ดคน เป็นชายหกคนและหญิงห้าคน

ในเวลานี้พวกเขานั่งอยู่ริมหน้าต่าง พลางทอดสายตามองสายหมอกหนาทึบด้านนอกด้วยสีหน้าที่แตกต่างกันไป