บทที่ 148 เซวียนเซวียนฉี่รดคุณตาท่านประธาน

ซูซือหานมองฟางหย่าเสียนแล้วพยักหน้าอย่างหนักแน่น “แม่คะ หนูเข้าใจค่ะ หนูจะไม่ทิ้งการเรียนแน่นอน หนูจะก้าวหน้าไปพร้อมกับเขาค่ะ”

ฟางหย่าเสียนพยักหน้ารับ สองแม่ลูกเปิดใจคุยเรื่องส่วนตัวกันไปยกใหญ่ สิ่งที่ควรถามก็ถามจนกระจ่างหมดแล้ว สีหน้าของฟางหย่าเสียนจึงไม่บึ้งตึงเหมือนเมื่อครู่อีก ทว่าหากจะให้เธอหัวเราะร่าเริงออกมาตอนนี้ เธอก็ยังทำไม่ลงจริงๆ

เสียงร้องไห้ของพวกเด็กๆ ดังแว่วมาจากห้องนั่งเล่น ร้องต่อกันเป็นทอดๆ ซึ่งถือเป็นเรื่องปกติธรรมดา