บทที่ 224 ประเพณีอันดีงามนี้ของบ้านตระกูลฉินต้องได้รับการสืบทอดต่อไป

ซูหย่งเซิ่งพอใจเป็นที่สุด เขานึกครึ้มผิวปากอารมณ์ดีแล้วก้มหน้าก้มตากินข้าวต่อ

ฉินล่างเดินลงไปชั้นล่างเพื่อเรียกพ่อฉินกับแม่ฉินขึ้นมากินข้าวด้วยกัน

พอพ่อฉินกับแม่ฉินได้เห็นกับข้าวเต็มโต๊ะ ไม่ว่าจะเป็นการจัดจาน หน้าตาอาหาร หรือกลิ่นหอมกรุ่น ล้วนยอดเยี่ยมไร้ที่ติทั้งสิ้น