บทที่ 239 พ่อกับแม่อยากมีลูกคนที่สองเหรอ?

พอกินมื้อต้อนรับเสร็จ ท้องของซูหย่งเซิ่งก็แน่นจนแทบระเบิด สุดท้ายอึดอัดจนต้องเดินเตาะแตะไปมาในห้องนั่งเล่นเหมือนนกเพนกวิน ทำเอาพวกตัวน้อยที่นอนคว่ำอยู่บนแผ่นรองคลานพากันกระพริบตาแป๋วด้วยความอยากรู้อยากเห็น กวาดสายตามองตามซูหย่งเซิ่งกันเป็นแถว

ขนาดเจ้ากระต่ายน้อย ยังดึงดูดใจไม่ได้เท่าท่าเดินแบบนกเพนกวินของคุณตาเลย

แม้แต่เข่อซินที่ไม่ชอบฝึกชันคอ ก็ยังยอมเงยหน้ามองอยู่พักใหญ่ ก่อนจะก้มหัวกลมๆ ลงไป แล้วสักพักก็เงยขึ้นมามองคุณตาใหม่อีกรอบ