บทที่ 254 ซูซือหานเรียกฉินล่างว่าสามี~

ฉินล่างลูบศีรษะเล็กๆ ของภรรยาตัวน้อยด้วยความเอ็นดู พลางเอ่ยขึ้น "ไม่ดีหรอก นี่เป็นสินเดิมติดก้นหีบที่พ่อแม่เธอให้มา เป็นเงินที่ให้เธอไว้ใช้ เป็นเงินส่วนตัวของเธอนะ"

"เรื่องซื้อบ้านน่ะ เธอไม่ต้องกังวลหรอก ยกให้เป็นหน้าที่ของสามีคนนี้จัดการเอง"

เขาเคยตรวจสอบเงื่อนไขการซื้อบ้านในจงไห่มาแล้ว ข้อแรกคือต้องสมรสแล้ว ข้อสองคือในนามครอบครัวต้องไม่มีบ้านพักอาศัยใดๆ ในจงไห่ ข้อสามคือต้องมีหลักฐานการจ่ายประกันสังคมหรือภาษีเงินได้บุคคลธรรมดาสะสมครบหกสิบเดือน ซึ่งก็คือห้าปี และข้อสี่ จำกัดสิทธิ์ให้ซื้อได้แค่หนึ่งหลัง