บทที่ 271 พอชมลูกน้อย เธอก็ยิ้มแป้น

ซูซือหานตักข้าวเข้าปากคำหนึ่ง กะพริบตาปริบๆ แล้วเอ่ยว่า “ฉันเหรอคะ? ฉันยังไงก็ได้ทั้งนั้นแหละ คุณไป ฉันก็ไปกับคุณ คุณไม่ไป ฉันก็ไม่ไป”

“ถ้าผมไม่ไป คุณจะไม่คิดเหรอว่าผมไม่อยากพาคุณไปเจอพวกเพื่อนๆ น่ะ?”

“ทำไมฉันต้องคิดแบบนั้นด้วยล่ะคะ? ซูซือหานคนนี้พาออกงานไม่ได้ตรงไหน?” พูดจบ ซูซือหานก็แกล้งยืนโพสท่าตัวเอสอยู่ตรงบันได “ถึงฉันจะเพิ่งคลอดลูกได้ไม่นาน แต่หุ่นฉันก็ฟื้นตัวดีมากเลยนะ ถึงจะอวบขึ้นมานิดนึง แต่ใส่เสื้อผ้าแล้วก็ยังดูดีอยู่มาก ฉันมั่นใจในตัวเองสุดๆ เลยล่ะ”