บทที่ 273 ฉินล่างผู้เรียนรู้ปุ๊บก็ใช้ปั๊บ

“ย่าๆ~” ต้าเป่ายังคงอยากจะยื่นมือออกไปจับให้ได้

ซูซือหานจึงจำต้องหยิบถุงใส่ปลาจากกระโปรงหลังรถออกมา วางไว้บนเก้าอี้ข้างๆ จากนั้นก็อุ้มเจ้าตัวเล็กในแนวตั้งแล้วย่อตัวลง ให้เขาได้ดูปลา

เจ้าตัวเล็กยื่นมือน้อยๆ ออกไปจะจับปลา ตอนนี้ที่ข้อมือของเขาสวมกำไลเงินที่ฟางหย่าเสียนซื้อให้อยู่ บนกำไลมีกระดิ่งเล็กๆ สองลูก