บทที่ 300 เตรียมตัวกลับจงไห่ พ่อฉินแม่ฉินอาลัยอาวรณ์

ฟางหย่าเสียนและซูหย่งเซิ่งก็ตัดสินใจเดินทางกลับหยางเฉิงในวันที่ยี่สิบเจ็ดเช่นกัน

ทำแบบนี้จะได้มีเวลาอยู่ดูลูกๆ หลานๆ นานขึ้น อีกอย่างก็คือจะได้มีโอกาสกินอาหารฝีมือฉินล่างต่ออีกสักสองสามมื้อ

วันที่ยี่สิบสี่ ซูหย่งเซิ่งก็ชวนฉินล่างกับพ่อฉินออกไปตกปลา