บทที่ 345 ภรรยาส่งเสียงดังจนต้าเป่าได้ยินเข้า สายตานี้มัน...

ว่าแล้ว ซูซือหานก็ถ่ายรูปกระต่ายขาวส่งเข้าวีแชต ถามพนักงานขายว่ายังมีของเหลืออยู่อีกไหม

"สามีคะ ไม่มีแล้ว วันนี้ขายหมดเกลี้ยงเลย ถ้าจะรอของเข้าล็อตหน้าต้องรออีกตั้งครึ่งเดือนแน่ะ" ซูซือหานเงยหน้ามองฉินล่างด้วยสีหน้าจนปัญญา

เข่อซินคล้ายกับจะฟังคำพูดของปะป๊าหม่าม้ารู้เรื่อง ส่งเสียงร้อง "แงๆ" ดังขึ้นกว่าเดิมเสียอีก