บทที่ 360 ปะป๊า ปะป๊า ปะป๊า~

ฟางหย่าเสียนยิ้มพลางเอ่ยขึ้น "ไม่เป็นไรหรอก ตอนนั้นลูกเองก็เรียกพ่อก่อนเหมือนกัน สมัยนั้นพ่อของลูกไม่ได้ดูแลเด็กๆ ดีเท่าฉินล่างเลยสักนิด แต่ลูกก็ยังส่งเสียงเรียกพ่อเป็นคำแรก ตอนนั้นทำเอาแม่แอบน้อยใจไปไม่น้อยเชียวล่ะ ย่าของลูกถึงได้บอกแม่ว่าเรื่องนี้เป็นเรื่องปกติมาก"

"เพราะว่าเสียง 'ปาปา' มันออกเสียงง่าย แล้วอีกอย่างนะ เรียกพ่อก่อนน่ะดีแล้ว พอเรียกพ่อ ต่อไปลูกก็จะได้สบายขึ้นหน่อย ฮ่าๆ"

"ตอนนั้นพอหนูเรียกพ่อเป็น พ่อเขาก็ต้องคอยอุ้มหนูตลอดเลย ฮ่าๆ"