บทที่ 370 หวังซื่อเหวยตกตะลึงจนอ้าปากค้าง: ฉินล่างเก่งกาจขนาดนี้เลยหรือ!

เช้าวันรุ่งขึ้น น้าจางกับน้าเฉินต่างนำสัญญาที่เซ็นเรียบร้อยแล้วมาเริ่มงาน พอที่บ้านมีคนมาช่วยดูแลเจ้าตัวน้อยเพิ่มอีกสองคน ฉินล่างกับซูซือหานก็รู้สึกเบาแรงขึ้นทันตาเห็น

มีพี่เลี้ยงถึงสามคนคอยประกบดูแลพวกตัวจ้อย ความสนใจของเด็กๆ จึงถูกเบี่ยงเบนไปได้มาก

ช่วงเช้าฉินล่างมีเรียนสองคาบ เลิกเรียนตอนสิบเอ็ดโมงครึ่งพอดีกับเวลานัดกินข้าวที่ร้านจวี้เต๋อเฉวียน ซึ่งพวกเขานัดกันไว้ตอนเที่ยงตรง