บทที่ 382 อวี่ถงเรียกฉินล่างว่าปะป๊า!

ซูซือหานจูงมือฉินล่างเดินมาที่ข้างเตียง และพบว่าเจ้าตัวน้อยทั้งสามที่ปกติเวลานี้ยังไม่ตื่น ต่างพากันตื่นนอนกันหมดแล้ว

สามตัวจิ๋วนั่งอยู่บนเตียง ด้านหลังมีผ้านวมสองผืนกั้นเป็นเนินเขาเล็กๆ พอเหมาะที่จะใช้เป็นพนักพิงหลังให้ลูกๆ

“เซวียนเซวียน อวี่ถง เข่อซิน พวกเรามาอวยพรวันเกิดให้ปะป๊ากัน ดีไหมเอ่ย?”