บทที่ 393 จ้าวลู่ลู่โกรธจนแทบแย่ เถ้าแก่กลับกลายเป็นฉินล่าง!

"ลู่ลู่ เรื่องนี้เธอไม่เข้าใจหรอก ในหัวเซี่ยตอนนี้ บริษัทแอนิเมชันเก่งๆ มีอยู่ไม่กี่เจ้าหรอกนะ บริษัทพวกนี้ช่วงแรกมันผลาญเงินจะตาย เพราะงั้นใครที่กล้าลงทุนเปิดธุรกิจด้านนี้ ต้องมีของและมีเงินหนาแน่นอน!"

"พี่ยังเป็นแค่นักศึกษาปีสี่ ไม่มีใบปริญญา เซ็นสัญญาจ้างงานแบบทางการก็ยังไม่ได้ ทำได้แค่ช่วงทดลองงาน ถ้าไม่ใช่เพราะบริษัทนี้เพิ่งเปิดใหม่แล้วอยากปั้นคนของตัวเองขึ้นมา ต่อให้พี่จบจากมหา'ลัยศิลปะแห่งจงไห่ก็คงไม่มีความหมายหรอก"

"อีกอย่าง คราวก่อนที่คุณซูโทรมานัดสัมภาษณ์ พี่ดันติดคุยเรื่องหัวข้อวิทยานิพนธ์กับอาจารย์ที่ปรึกษาพอดี เลยไปไม่ทัน เท่ากับว่าผิดนัดไปครั้งหนึ่งแล้ว คราวนี้เขายอมให้โอกาสอีกครั้ง พี่ว่าต้องคว้าไว้ให้ดี"