บทที่ 396 พ่อตาผู้กระตือรือร้นกับการกินข้าว

เช้าวันที่สี่ ซูซือหานอารมณ์ดีเป็นพิเศษตอนลงไปรับเด็กๆ กลับขึ้นมาจากชั้นล่าง ฟางหย่าเสียนพอเห็นผิวพรรณเปล่งปลั่งมีน้ำมีนวลของลูกสาวก็อดก้มหน้าอมยิ้มไม่ได้

ดูท่าว่าการที่เธอกับตาเฒ่าซูตัดสินใจอยู่ต่ออีกสองสามวันนั้นถูกต้องจริงๆ หลายวันมานี้พวกเขาผลัดกันพาเจ้าตัวเล็กทั้งสามลงไปนอนที่ห้องชั้นล่างอยู่บ่อยๆ ทำให้ฉินล่างกับซูซือหานมีเวลาอยู่กันสองต่อสองมากขึ้น สีหน้าลูกสาวคนนี้ดูดีขึ้นวันแล้ววันเล่าเลยทีเดียว!

ผู้ใหญ่สามคนพาเด็กๆ ทั้งสามกลับขึ้นมาที่ห้องข้างบน อาหารเช้าของฉินล่างก็เตรียมเสร็จเรียบร้อยแล้ว