บทที่ 402 อะไรนะ? ฉินล่างร่ำรวยขึ้นมาจริงๆ แล้วเหรอเนี่ย!!

หลังเอ่ยคำเย้ยหยันเสียดสีออกไปสองประโยค ซูหย่งเซิ่งก็ตีหน้าขรึม กวาดสายตามองหลิวจวิ้นตรงหน้าอย่างเหยียดๆ “ไอ้หนุ่ม ฉันเข้าใจสภาพจิตใจแกตอนนี้นะ”

“ตอนที่บ้านตระกูลฉินรุ่งเรือง ครอบครัวพวกแกยังเป็นแค่พวกไร้ตัวตน สภาพแวดล้อมตอนโตของแกกับฉินล่างมันต่างกันลิบลับ ในสายตาแก ฉินล่างคือนายน้อยผู้สูงส่ง ส่วนแกมันก็แค่ไอ้เด็กจนๆ ต่อให้ตอนนี้ที่บ้านแกพอมีเงินขึ้นมาบ้าง มันก็กลบเกลื่อนความขี้ขลาดและปมด้อยในใจแกไม่ได้หรอก”

“ไม่ต้องพูดถึงว่าตอนนี้ลูกเขยฉันมีความสามารถเปิดบริษัทใหญ่โตหาเงินได้มหาศาล เอาแค่ถ้าเขาสิ้นเนื้อประดาตัวขึ้นมาจริงๆ ด้วยความยอดเยี่ยมของเขา คนเป็นพ่อตาอย่างฉันก็เต็มใจจะเลี้ยงดูเขาอยู่ดี นี่มันความสามารถของเขา แกอิจฉาไปก็ทำไม่ได้หรอก!”