บทที่ 413 งานกีฬาสีฤดูใบไม้ร่วง

เช้าวันรุ่งขึ้น ตอนที่ซูซือหานตื่นขึ้นมา เธอก็นอนอยู่บนเตียงใหญ่ในห้องนอนใหญ่แล้ว

ที่ว่างข้างกายว่างเปล่า เจ้าตัวเล็กทั้งสามก็ไม่ได้อยู่ในเตียงเด็ก ดูเหมือนในห้องนอนกว้างใหญ่นี้จะมีแค่เธอเพียงคนเดียว

ซูซือหานยันตัวลุกขึ้นนั่ง พอขยับตัวก็อดขมวดคิ้วแน่นไม่ได้