บทที่ 507 ทุกคนต่างก็ชอบเด็กๆ กันทั้งนั้น

"เข่อซิน กินอะไรหน่อยนะลูก พอกินแล้วจะได้ไม่ทรมานไงครับ" ฉินล่างเอ่ยปลอบ

ทว่าเข่อซินที่กำลังทรมานไม่ยอมอ้าปากแม้แต่น้อย เริ่มส่งเสียงครางฮือๆ อย่างไม่สบายตัว เมื่อเห็นดังนั้นฉินล่างจึงรีบเก็บกล่องอาหาร แล้วอุ้มลูกสาวขึ้นมาให้เธอหันหน้าเข้าหาตน

"เข่อซิน หูของหนูไม่สบายใช่ไหมลูก หืม?" น้ำเสียงของเขาอ่อนโยนยิ่ง แววตามองลูกสาวอย่างจดจ่อ