บทที่ 179 ไซอิ๋ว เดี๋ยวลิงเดี๋ยวคน กระแสชื่นชมถล่มทลาย

"ท้ายที่สุดแล้ว ฉันไม่ได้เป็นทั้งซุนหงอคง และไม่ได้เป็นทั้งจื้อจุนเป่า สุดท้ายฉันก็กลายเป็นเพียงกลุ่มคนที่ยืนอยู่ใต้กำแพงเมือง ได้แต่มองดูความรักของคนอื่น เคี้ยวกลืนช่วงเวลาวัยเยาว์ของตัวเอง และทอดถอนใจถึงเรื่องราวเมื่อห้าร้อยปีก่อน"

"หมื่นปีมันยาวนานเกินไป ขอรักเพียงแค่วันนี้และคืนนี้ อย่าทิ้งความรักเพื่อหน้าที่การงานเลย พอแก่ตัวไปก็ทำได้แค่เสียใจ พอดูคลิปที่ซิงเหยียขอรักแรกแต่งงานในงานโปรโมตหนังแล้ว ฉันอิจฉาจริงๆ จากนี้ไป ขอให้ทะนุถนอมคนข้างกายไว้ให้ดีเถอะนะ"

"ซูหานสุดยอดเกินไปแล้ว เพลงรักแท้ชั่วชีวิตเป็นเพลงที่คลาสสิกมาก มันช่างเข้ากับหนังเรื่องนี้ที่สุด"