บทที่ 192 ฉากแรกของ《ศึกสองนางพญา (Farewell My Concubine)》

เกอกวาเปิดฉากด้วยการมองซูหานด้วยสายตาเปี่ยมเสน่หาลึกซึ้ง "วันนี้นายท่านสี่หยวนอุตส่าห์มาให้กำลังใจเชียวนะ"

"ไม่ได้ยินเหรอว่าฉันร้องกลบเสียงปี่ซั่วหน่าจนแทบกระอักเลือดออกมาน่ะ"

ซูหานเอ่ยพลางเช็ดมือ แล้วก้มมองผ้าขนหนูในมือ "ฉันแค่อยากให้เขาฟังให้ชัดเจนว่า ถึงไม่มีนายท่านสี่มาคอยหนุน พวกเราก็ดังเปรี้ยงปร้างในเป่ยผิงได้เหมือนกัน"