บทที่ 320 สายตาอันน่าสะพรึงกลัวของซูหาน

ดูผิวเผินเหมือนเป็นการถามไถ่ แต่ความจริงแล้วมีความหมายอื่นซ่อนอยู่ลึกๆ

เมื่อเห็นซูหานมีท่าทีเช่นนี้ แววตาของหลินเซิ่งเหวินก็เผยความหวาดกลัวออกมาอย่างชัดเจน

ถึงขั้นมีน้ำตาคลอเบ้า มีคำพูดมากมายแต่ไม่อาจเอ่ยปาก ได้แต่อึดอัดและกลืนมันกลับลงคอไป