บทที่ 324 รุ่นใหญ่ประชันบทบาท 2

เขาเพียงแค่เงยหน้าขึ้นจ้องมองรองฯ หม่า ราวกับไม่ได้เก็บเรื่องนี้มาใส่ใจ หรือไม่เคยมองว่าเป็นเรื่องคอขาดบาดตายด้วยซ้ำ

"ก็คนบ้านเดียวกันทั้งนั้น ผ่อนปรนได้ก็ผ่อนปรนให้กันเถอะ"

รองฯ หม่าโมโหซูหานจนหายใจแทบไม่ทัน เขาจ้องเขม็งไปที่ซูหาน