บทที่ 337 การโปรโมตภาพยนตร์เรื่อง 《คนตัดคน》

# ในภาพยนตร์ คนตัดคน ซูหานรับบทเป็นหลินคุน เจ้าพ่อค้ายาเสพติดรายใหญ่ มื้ออาหารมื้อเดียวหมดเงินไปนับล้าน คาเวียร์ราคากิโลกรัมละห้าแสนหยวนถูกสั่งมาอย่างป๋าถึงห้ากระปุก พร้อมไวน์เปตรุสอีกสี่ขวด เพียงแค่ฉากกินข้าวฉากเดียว ซูหานก็ถ่ายทอดนิสัยใจคอของตัวละครหลินคุนออกมาได้อย่างลึกซึ้งและเฉียบคม ซูหานแสดงความเย่อหยิ่งอวดเบ่ง ทว่าในขณะเดียวกันก็มีความอ่อนไหวเปราะบางของบุคลิกตัวละครออกมาได้อย่างสมบูรณ์แบบและชัดเจนยิ่ง การเสพผงขาวเป็นเพราะความว่างเปล่า แล้วตกลงว่าความว่างเปล่าน่ากลัว หรือว่าผงขาวน่ากลัวกันแน่ ภาพยนตร์เรื่องนี้คุ้มค่าที่จะให้พวกเรานำกลับมาขบคิดอย่างลึกซึ้ง #

# ในภาพยนตร์เรื่องใหม่ ‘คนตัดคน’ ของซูหาน เขาถ่ายทอดบุคลิกทั้งสามด้านของตัวละครออกมาได้อย่างสมบูรณ์แบบ ลุคผมสีเงินทำให้ทุกคนต้องสะดุดตา ซูหานผู้ได้รับฉายาเจ้าพ่อบทตัวร้ายหวนกลับมารับบทเป็นบิ๊กบอสฝ่ายร้ายอีกครั้ง คราวนี้เขารับบทเป็นพ่อค้ายาตัวจริงเสียงจริง ทว่าบทบาทเจ้าพ่อค้ายาเช่นนี้กลับเล่นไม่ง่ายเลย เพราะเขามีอยู่สามด้าน ด้านหนึ่งคือเถ้าแก่ร้านเล็กๆ ที่ดำเนินธุรกิจขนาดหย่อม มีภรรยาและลูกสาว เป็นสามีและพ่อที่มีความรับผิดชอบ ต้องคอยเป็นห่วงเป็นใยครอบครัวนี้จนหัวจะปวด

อีกด้านหนึ่ง เขาคือหลินคุน เจ้าพ่อค้ายาเสพติดรายใหญ่ ตัวละครที่เขาถ่ายทอดออกมานั้นเห็นแก่ผลประโยชน์เป็นที่ตั้ง เย็นชา และยังมีความจำนนต่อโลกียวิสัยเฉกเช่นมนุษย์ปุถุชนทั่วไป