บทที่ 442 ซูหานสอนหนังสือนักศึกษาสถาบันภาพยนตร์ปักกิ่ง (ตอนต้น)

บรรดานักศึกษาต่างกระตือรือร้นและส่งเสียงตอบรับซูหานอย่างอบอุ่น

อาจารย์หวงมองภาพนั้นพลางทอดถอนใจ ส่ายหน้าไปมาไม่หยุด “พวกเด็กเวรนี่มันเห็นคนหล่อเป็นไม่ได้จริง ๆ ทีเวลาฉันสอน ไม่เห็นพวกแกจะกระตือรือร้นกันขนาดนี้เลย”

“พอซูหานมาสอนเข้าหน่อย กระตือรือร้นกันใหญ่เชียวนะ”