บทที่ 89 หยางเชาเยว่คว้าอันดับสองใน 101, ซูหานจำลองบทโทนี่ใน《Flash Point》สำเร็จ

คืนวันนั้น เมื่อกลับมาถึงวิลลา

หยางมี่ เร่อปา และจู้ซวี่ตันต่างร่วมฉลองความสำเร็จของรอบปฐมทัศน์ให้ซูหาน

“ยินดีด้วยนะ!”

“ขอให้กวาดรายได้ถล่มทลาย!”

“พี่ซูหาน ฝีมือการแสดงพี่สุดยอดมากจริงๆ คนในงานพากันอึ้งไปหมดเลย ตอนฉันนั่งดูอยู่ ได้ยินเสียงฮือฮาชื่นชมดังไม่ขาดสายเลยล่ะ”

เร่อปาเอ่ยอย่างตื่นเต้น

จู้ซวี่ตันกล่าวเสริม “วันนี้ฉันติดงาน เสียดายจังที่ไม่ได้ไปดู พอเข้าโรงฉายจริง ฉันจะไปอุดหนุนแน่นอนค่ะ!”

คนสุดท้ายคือหยางมี่ แววตาที่เธอมองซูหานเปี่ยมไปด้วยความพึงพอใจอย่างที่สุด

“นายทำได้สำเร็จแล้ว บทนี้ปังมาก นายอยากได้อะไรบอกฉันมาได้เลย เดี๋ยวฉันให้รางวัล”

คำพูดของหยางมี่ฟังดูเหมือนผู้ปกครองที่พอใจมากเมื่อเห็นเด็กในบ้านทำผลงานได้ดีเยี่ยม เลยคิดจะแจกรางวัลให้

“ผมน่ะเหรอ อยากได้ชุด…”

ซูหานยังพูดไม่ทันจบ ม่านตาของหยางมี่ก็เบิกกว้าง เธอจ้องมองเขาด้วยความตกใจ “นายนี่ไม่เกรงใจกันเลยนะ เล่นอ้าปากกว้างเรียกร้องเกินตัวไปแล้ว!”

“ผมยังพูดไม่ทันจบเลยนะ บอสหยางก็ลนลานขนาดนี้แล้ว ป๊อดเกินไปหรือเปล่าเนี่ย”

“ล้อเล่นน่ะครับ เรื่องอยากได้อะไร… ขอเก็บสิทธิ์นี้ไว้ก่อนละกัน”

“ตอนนี้ผมยังนึกไม่ออกเลย”

“งั้นก็ได้ ไว้นายคิดออกค่อยว่ากัน”

จู่ๆ เร่อปาก็นึกอะไรขึ้นมาได้ จึงร้องตะโกนขึ้นมา “พี่ซูหาน รีบมาดูรายการวาไรตี้นี่เร็ว!”

“เพื่อนพี่คนนั้น เหมือนจะผ่านเข้ารอบแล้วนะ!”

โทรทัศน์ในห้องนั่งเล่นเปิดทิ้งไว้ กำลังฉายรายการ Produce 101 อยู่พอดี

บนหน้าจอปรากฏภาพเด็กสาวสี่คนยืนเรียงกัน โดยคนที่ยืนอยู่ขวาสุดก็คือหยางเชาเยว่

“ตอนนี้บนเวทีเหลือผู้เข้าแข่งขันอีกสี่ท่าน ผู้เข้าแข่งขันทั้งสี่ท่านนี้ได้รับคะแนนโหวตจากเหล่าผู้ก่อตั้งเกิร์ลกรุ๊ปมากกว่าสามสิบล้านคะแนน ผ่านเข้าสู่รอบสี่คนสุดท้ายของรอบนี้ครับ”

“เด็กผู้หญิงทางซ้ายสุดคนนั้น ใช่คนที่เคยไปกินข้าวกับนายหรือเปล่า?”

หยางมี่หรี่ตามอง แล้วปรายตามาทางซูหาน

“อืม เพื่อนผมเอง”

“งั้นมานั่งดูด้วยกันสิ”

“ที่แท้เธอก็ไปแข่งคัดเลือกเป็นเกิร์ลกรุ๊ปนี่เอง หน้าตาสะสวยใช้ได้เลยนะ โครงหน้าคมเป๊ะทีเดียว”

หยางมี่นั่งลงดูอย่างนึกสนใจ ซูหานจึงนั่งลงดูข้างๆ เช่นกัน

“หยางเชาเยว่ ถ้าในรอบนี้คะแนนโหวตของคุณสูงกว่ารอบที่แล้ว คุณยังจะรู้สึกกลัวความกดดันบนที่สูงอยู่อีกไหมครับ?”

หยางเชาเยว่ยิ้มพลางตอบ “ใจสั่นไปหมดเลยค่ะ”

“ฉันคิดว่าการที่แฟนคลับรักฉันมากขนาดนี้ รักคนที่ธรรมดาๆ อย่างฉัน แล้วช่วยกันโหวตให้ฉันขึ้นมาอยู่จุดที่สูงขนาดนี้ ฉันรู้สึก… ขอบคุณพวกเขามากๆ เลยค่ะ”

“แล้วฉันก็จะอดทนสู้ต่อไป เพราะการเป็นศิลปิน คุณต้องยอมรับการไม่ถูกยอมรับจากคนอื่น ต้องยอมรับคำวิพากษ์วิจารณ์ และยอมรับความ… ความ… ข้อกังขาของพวกเขาน่ะค่ะ ใช่แล้ว!”

เธอพูดไปพลางขยับไม้ขยับมือไป ดูน่ารักน่าเอ็นดูเป็นที่สุด

ภาพตรงหน้านี้ทำเอาหยางมี่และเร่อปาถึงกับหลุดขำออกมาด้วยความเอ็นดู

“ใครจะกังขาอะไรก็แล้วแต่เถอะค่ะ แฟนคลับโหวตให้ฉัน ฉันก็จะนั่งอยู่ตรงนี้ บอกเลยว่าฉันไม่กลัวหรอกค่ะ”

จากนั้นก็ถึงการประกาศอันดับที่สามและอันดับที่สี่ จนเหลือเพียงอันดับที่หนึ่งและอันดับที่สอง

เหลือแค่หยางเชาเยว่กับพี่ซานจือ

“ใครกันจะได้อันดับหนึ่งของคลาสเอไปครอง ตอนนี้มาฟังผลกันเลยครับ”

ทุกคนต่างกลั้นหายใจรอคอยคำตอบ

“ขอแสดงความยินดีกับพี่ซานจือที่คว้าอันดับหนึ่งไปครอง และขอแสดงความยินดีกับหยางเชาเยว่ที่ได้อันดับสองด้วยครับ”

“ขอเชิญทั้งสองท่านกล่าวความรู้สึกที่หน้าไมโครโฟนได้เลยครับ”

หยางเชาเยว่เดินก้าวออกไปข้างหน้า สองมือกุมไมโครโฟนไว้แน่น “ตอนนี้รู้สึกว่าความกดดันมันมีมากขึ้นเรื่อยๆ เลยค่ะ ตอนแรกฉันแค่อยากค่อยๆ เติบโตขึ้นทีละนิด”

“แต่ตอนนี้สายตาทุกคู่กลับจับจ้องมาที่ฉัน แถมยังมีข้อกังขาอีกมากมาย แต่สิ่งที่ฉันกลัวที่สุดไม่ใช่คำวิจารณ์ของคนอื่นหรอกค่ะ ฉันกลัวว่าถ้าตัวเองพัฒนาได้ไม่เร็วพอ แฟนคลับของฉันจะผิดหวัง”

“ใช่ค่ะ แล้วฉันก็อยากขอโทษเหล่าผู้ก่อตั้งเกิร์ลกรุ๊ปทุกคนด้วย ทุกคนต่างคาดหวังให้ฉันเติบโตและพลิกเกมขึ้นมาให้ได้ แต่ว่าการแสดงรอบที่แล้ว ถึงแม้ฉันจะพยายามเต็มที่แล้วจริงๆ”

“แต่ก็น่าเสียดายที่ฉันยังทำพังอยู่ดี”

“ฉันหวังว่าทุกคนจะเชื่อใจฉันอีกสักครั้งนะคะ การแสดงรอบหน้า ฉันจะพยายามพลิกสถานการณ์กลับมาให้ได้ สัญญาไหมคะ ขอบคุณค่ะ!”

หลังจากหยางเชาเยว่พูดจบ คอมเมนต์บนหน้าจอก็มีคนให้กำลังใจและเชียร์เธอเป็นจำนวนมาก แต่ขณะเดียวกัน คนที่ก่นด่าเธอก็มีเยอะมากเช่นกัน

“ใครจะไปรอเธอกู้หน้ากันฮะ? ไม่อายพวกเด็กผู้หญิงที่ตกรอบไปบ้างหรือไง?”

“ฝีมือไม่มีแต่อยากพลิกมาชนะเป็นอันดับหนึ่งเนี่ยนะ ตลกไปปะ?”

“ดีแต่ร้องไห้ ไม่มีความสามารถสักอย่าง ไม่รู้ว่ารอดมาจนถึงตอนนี้ได้ยังไง”

“เหอะ คนที่โหวตให้หยางเชาเยว่ก็แค่อยากเก็บไว้รอดูเรื่องตลกตอนท้ายมากกว่ามั้ง”

“ไม่เข้าใจจริงๆ ว่าคนที่โหวตให้หยางเชาเยว่คิดอะไรกันอยู่”

“หยางเชาเยว่ใช้หน้าตาหากินชัดๆ”

“คนไม่มีฝีมือมาแย่งอันดับหนึ่งกับคนเก่งๆ เนี่ยนะ ขำตายชัก โชคดีที่เธอไม่ได้ที่หนึ่ง ถ้าเธอได้ที่หนึ่งล่ะก็ ฉันจะทุบทีวีทิ้งแม่งเลย!”

…

บนหน้าจอเต็มไปด้วยข้อความด่าทอมากมาย

เมื่อเห็นแบบนั้น หยางมี่จึงถอนหายใจออกมาด้วยความสะท้อนใจ “กระแสตอบรับเพื่อนของนายคนนี้ดูท่าจะไม่ค่อยดีเท่าไหร่นะ โดนด่าเละขนาดนี้เลย”

ซูหานยิ้มบางๆ “คนที่ดังขึ้นมาได้ มีใครไม่เคยโดนด่าบ้างล่ะครับ?”

ก็จริงอย่างที่เขาว่า หยางมี่โลดแล่นอยู่ในวงการมานานหลายปี เคยผ่านการโดนด่ามาสารพัด เธอเข้าใจเรื่องนี้ดี

ตัวซูหานเองก็เคยโดนด่ามาเหมือนกัน ขอแค่ก้าวข้ามผ่านมันไปได้ เรื่องพวกนี้ก็ไม่ใช่เรื่องใหญ่อะไร

หยางมี่กล่าวต่อ “แต่ว่านะ เด็กคนนี้น่าตาน่ารักดี แถมยังมีเสน่ห์ในรายการวาไรตี้มากด้วย ดูแล้วน่าเอ็นดูดี ถ้ามีโอกาสก็แนะนำให้รู้จักหน่อยสิ”

“ได้เลยครับ!”

“พรุ่งนี้เป็นรอบปฐมทัศน์ของฝั่งจางจ้านแล้ว ถึงตอนนั้นค่อยมารอดูกันว่าผลจะออกมาเป็นยังไง”

“คืนนี้รีบพักผ่อนกันเถอะ”

ในคืนนั้น ซูหานเปิดระบบจำลองชีวิตเป็นตัวละครโทนี่ในภาพยนตร์เรื่อง 'Flash Point'

คืนนี้เป็นการจำลองชีวิตครั้งสุดท้ายแล้ว เขาเข้าสู่การจำลอง ฉากสุดท้ายเป็นการต่อสู้แลกหมัดซัดกันเนื้อแนบเนื้ออย่างดุเดือดเอาเป็นเอาตายกับเจินจื่อตัน

ฉากต่อสู้นี้จำลองขึ้นมาได้อย่างสมจริงจนแทบแยกไม่ออก กระทั่งการจำลองสิ้นสุดลง ซูหานก็เหงื่อท่วมตัว เหนื่อยจนแทบหมดเรี่ยวแรง

【ยินดีด้วย โฮสต์ผ่านการจำลองบทบาทภาพยนตร์ 'Flash Point' เรียบร้อยแล้ว!】

【ขอให้โฮสต์รีบรับเล่นบทบาทนี้โดยเร็วที่สุด!】

【หากแสดงบทบาทนี้ได้สำเร็จ จะได้รับคะแนนประเมินตามผลงาน พร้อมทั้งได้รับรางวัลที่ดียิ่งขึ้น!】

【ขอให้โฮสต์พยายามต่อไป!】