บทที่ 141 องค์หญิงมาหาถึงที่

ตอนที่เจียงเหมียวกลับจากหมู่บ้านเหอวานมาถึงตัวอำเภอ ฟ้าก็มืดลงแล้ว ขอบฟ้าไกลๆ หลงเหลือเพียงแสงอัสดงสีแดงระเรื่อรำไร พ่อค้าแม่ขายริมถนนเริ่มทยอยเก็บข้าวของเตรียมตัวกลับบ้าน

บนถนนอันคึกคัก แว่วเสียงดีดลูกคิดดังมาแต่ไกล

ทั้งที่เมืองอวี้โจวเพิ่งจะถูกตีแตกไปได้ไม่นาน ทว่าชาวบ้านที่นี่กลับยังมองโลกในแง่ดีและเปี่ยมด้วยชีวิตชีวา ไม่ได้เก็บเรื่องเมืองแตกก่อนหน้านี้มาใส่ใจแม้แต่น้อย ถึงเวลาต้องทำมาหากินอย่างไรก็ทำไปตามปกติ