บทที่ 142 พี่น้องจำกันได้

“หอมจังเลย ทำอย่างไรหรือ ข้าไม่เคยเห็นมาก่อนจริงๆ” ลั่วฮวนฮวนเอ่ยถามเจื้อยแจ้วราวกับเด็กช่างสงสัย

ไม่มีเค้าลางของความเศร้าโศกเสียใจหลงเหลืออยู่แม้แต่น้อย

เจียงเหมียวและเจียงเชียนต่างหันไปมองลั่วถิงเย่ เมื่อเห็นเขาพยักหน้า ทั้งสองคนจึงค่อยโล่งอก