บทที่ 153 มีคนหมายตา

ยามที่เถียนซวี่หนิงเห็นองครักษ์ต้องห้ามมาถึง ดวงตาก็พลันเป็นประกาย จากนั้นก็เห็นองครักษ์ต้องห้ามมองท่านหญิงฮวนตูด้วยความห่วงใย ชั่วขณะนั้นเขารู้สึกเสียดายแทบขาดใจ

หากรู้แต่แรกว่าท่านหญิงฮวนตูทรงเป็นที่โปรดปรานถึงเพียงนี้ ต่อให้ต้องทำอย่างไร เขาก็จะต้องเข้าหาและสนิทสนมกับท่านหญิงให้ได้ ตอนนี้กลับกลายเป็นว่าเจียงเชียนได้ประโยชน์ไปเสียหมด

เจียงเชียนไม่ได้มีท่าทีเปลี่ยนไปเลยแม้แต่น้อยเพราะการมาถึงขององครักษ์ต้องห้าม สีหน้าของเขายังคงสงบนิ่งไร้ระลอกคลื่นเช่นเดิม ในมือถือตำราเล่มหนึ่ง ก้มหน้าก้มตาอ่านอย่างมีสมาธิจดจ่อ