บทที่ 154 ใจถือดีเกินไป

เถียนซวี่หนิงไม่กลัวเจียงเชียน ทว่ากลับยำเกรงอาจารย์กัว

“ท่านอาจารย์ ข้ายินดีชดใช้ให้เจียงเชียนขอรับ แต่จะให้ข้าไปขอขมาต่อหน้าผู้คน ข้าทำไม่ได้ หากเรื่องนี้แพร่งพรายออกไป มิใช่เพียงข้า แม้แต่สำนักศึกษาอวี้โจวก็คงต้องพลอยมัวหมองไปด้วย”

เถียนซวี่หนิงกัดฟันแน่น อย่างไรก็ไม่ยอมขอขมาต่อหน้าธารกำนัล