บทที่ 155 ต่อรองราคา

เจียงเหมียวเรียนทำอาหารกับนาง กับข้าวที่ทำออกมาจะยังกินได้อยู่หรือ

เจียงเหมียวเห็นเขาทำหน้ากลืนไม่เข้าคายไม่ออก เหมือนกับตอนที่หลี่เฟิงเหนียนกินกับข้าวฝีมืออันนาไม่มีผิด ก็อดหัวเราะไม่ได้ "วางใจเถอะเจ้าค่ะ พี่อันนาแค่อยู่ข้างๆ คอยอ่านสูตรอาหารให้ฟัง นางไม่ได้ลงมือเองเสียหน่อย"

ลั่วถิงเย่จึงถอนหายใจอย่างโล่งอก "เช่นนั้นก็ค่อยยังชั่ว พูดไปแล้วเฟิงเหนียนก็น่าสงสารอยู่เหมือนกัน ตั้งแต่เด็กจนโตกินของที่อันนาทำไปตั้งเท่าไร ไม่ต้องเข้าโรงพยาบาลก็นับว่าโชคดีมากแล้ว"