บทที่ 171 ตระกูลฟางกับตระกูลเฉียน

นางสำรวมฝีมือไว้มากแล้วต่างหากเล่า?

เจียงเหมียวกล่าวจบก็ส่งยิ้มแห้งๆ ให้นายอำเภอหวัง

นายอำเภอหวังอดไม่ได้ที่จะยกมือขึ้นซับเหงื่อเย็นเยียบ หางตาเหลือบมองไปยังชั้นสองของโรงน้ำชา แม่นางที่ดุดันถึงเพียงนี้ไม่รู้ว่าองค์ชายไปสรรหามาจากที่ใดกันแน่ ไหนว่าพี่ชายของนางเป็นบัณฑิตที่สอบได้อันดับหนึ่งระดับมณฑลมิใช่หรือ เหตุใดน้องสาวถึงได้ไม่มีความเรียบร้อยอ่อนหวานแม้แต่น้อย?