บทที่ 172 หย่าขาด

“ต่อให้หย่ากับนาง เด็กสองคนนั่นก็ยังอยู่ในมือพวกเรามิใช่หรือ ตราบใดที่เด็กยังอยู่ ข้าก็ไม่เชื่อหรอกว่าตระกูลฟางจะไม่ยอมควักเงิน”

เฉียนจินฟังแล้วก็พลันตาสว่าง

เมื่อตระกูลเฉียนตกลงกันได้ ก็คิดจะขับไล่ภรรยาทิ้งตรงนั้นทันที หลงจู๊ฟางเองก็มิใช่ดินเหนียวที่ใครจะมาบีบเล่นได้ตามใจชอบ เห็นดังนั้นจึงเอ่ยขึ้นว่า “จะขับไล่ส่งเดชไม่ได้ ต้องหย่าขาดด้วยความยินยอมของทั้งสองฝ่ายเท่านั้น และหลานสาวทั้งสองคนก็ต้องไปอยู่กับลูกสาวข้า”